komikciterzi

Headbang Olayı

2011-12-05T02:19:00.000-08:00

2 hafta kadar önce sağ kolumdan elime kadar inen ağrı ve uyuşma şikayeti ile doktora gittim. MR çekildi ve sonuç: sol tarafta büyük ve sağ tarafta da daha küçük olmak üzere boyun fıtıklarım var. Fizik tedavi görüyorum.

Doktora bilgisayar başında oturmaktan mı kaynaklanıyor diye sorduğumda cevabı şu oldu. "Boyun fıtığı sadece bilgisayar başında oturmaktan olmaz. Siz bana geçmişte nasıl darbeler yaşadığınızı anlatacaksınız. Bunlar etkili olur dedi.

Evet konu başlığından da anlaşılacağı üzere. 1. nedeni yıllarca headbanging yapmam. Doktora rock konserlerinde kafa sallıyorum bu olabilir mi diye sordum. O da şiddetle onayladı. Özellikle boynun zayıf olduğu hareket çaprazlama sallama hareketiymiş. Sonra dedimki doktora bir de bizim okuldaki beden eğitimi öğretmenleri bize çeşitli sakat hareketler yaptırıyorlardı. O nedenle de bel fıtığımın, boyun fıtığımın olması normal dedim. Sonra da dedim ki geçimişime baktığınız zaman pek temiz bir geçmişe sahip değilim ne yazık ki dedim. O da gülümsedi boşver biz önümüze bakalım dedi.

Vücudumuz oldukça hassas. Her darbe ileride size bir rahatsızlık olarak geri dönebiliyor. Bu hafta sonu eğer önümde benim gibi bir örnek olsaydı bütün bunları yapar mıydım? sorusunu sordum kendime. Cevabım: Evet. O dönemde ergenlik çağı ile ilgili sıkıntılarımı bu hobimle ya da spor yaparak aşmaya çalışıyordum. Biraz deliydim. Hala öyleyim. Bütün bu yaşadıklarımı yaşamayıp, daha az tehlikeli bir spor yapamazdım. Ancak en azından hocaların olayı abartıp, köprüden sınav, kasadan uçarak atlama ya da kasa üzerinde amuda kalkma gibi sakat hareketler yaptırmayabilirlerdi diye düşünüyorum.

Bayram'da Enez'deydik.

2011-09-05T06:00:00.000-07:00

Enez Edirne'nin bir ilçesi. Yunanistan sınırında ve Ege'ye kıyısı var. Denizini çok soğuk bekliyordum ama bence Altınoluk-Akçay'ın denizinden daha sıcak bir denizi var.
Deniz hayvanları da bol olan bir deniz. Ben herkes ne güzel yüzüyor diye denize bakıp aa ne temiz ne güzel deyip gözlüğümü takıp şöyle bir yüzdüm. Dönüşte bir-iki saniye ahtapotla karşı karşıya geldim. Çok korktum. Zaten deniz hayvanlarından korkarım. Bu benim için epey heyecanlı bir olay oldu. Diğer günler daha kalabalık yerlere gidelim dedim. Neyse sonrasında balıktan başka bir hayvanla karşılaşmadım. Ancak bugün Enez'de yazlıkları olan bir arkadaşla konuştum. O kalabalık yerlerde bile bilimum çeşitli hayvanlar oluyormuş. Gelmeyelim mi diye söylüyorsun diye de ona takıldım.
Toprak bu sefer denize daha bir alıştı. Deniz simidini götürmeyi unutmuşuz. Kucağımızda soktuk. Ayak çırpma hareketi yaptırdık. Denize taş attırdık. Bu oyundan çok hoşlandı. Gözüne tuzlu su kaçmasından hoşlanmıyordu. Son gün iki kere denizin içine düşmek pahasına da olsa daha derine taş atmaya çalıştı ve kafası denize girdi dengesini kaybetti. Biz de hemen onu kurtardık.

Toprak ve Emzik

2011-09-05T05:46:00.000-07:00

Toprak 20 aylık oldu. 1,5 aylıktan beri emzik kullanıyor. Emzik bir çok anne-babanın sıkışınca kullandıkları çok güzel bir araç. Aynı zamanda bağımlılık yapıyor. İşte biz de Toprak ağladığı zaman pıt ağzına emziği veriyorduk. Bir nebze olsun sakinleşiyor ve biz de ohh be diyorduk. Doktorumuz demişti ki evin içinde emzik aramaması lazım çünkü ev güvenli sizin olduğunuz bir ortam. Ne zamanki çocuk parkına gidip rekabet ortamı başlar. Bu durumda emzik ister demişti. Bir de evde görünür yerlerden emziği uzaklaştırın da dedi. Durum maalesef doktorumuzun dediğinden daha ileri boyuttaydı. Bir de bizim söylediklerimizi Toprak anlamaya başladığı için olayı tahmin ettiği anda "meme" diye bağırıyordu.
Bayramdan sonra bu emzik olayına eşim son vermeye karar verdi. Önce ben cuma günü işteyken emzikleri ortadan yok etti. Yeni aldığım emziklerden birini deldi Toprak emzik isteyince öyle verdi. Toprak yine emmeye devam edince biraz kesti öyle verdi. Toprak gene emmeye devam edince emziğin yarısını kesti öyle verdi. O zaman Toprak bu ne be deyip emziğe baktı ve fırlattı. Onun için şu son 4-5 gündür biraz sinirli, akşamları uykuya dalarken daha uzun sürede uykuya dalıyor. Bizi başında dikiyor. Daha ben uyumadım şeklinde uyuyana kadar anne, baba, aba diye bizi sırayla başında nöbet tutturuyor.
5 aylıktan beri Toprak kendi yatağında yatıyor. Yaklaşık 18 aya kadar akşam pıt diye düşüp uyurdu. Şimdi biz de anne baba olarak değişik alışmadığımız bir Toprak'la karşı karşıyayız. Onun için ne yapacağımızı çok bilemiyoruz. Dün akşam sizin yatağınızda yatacağım diye bizim yatağımıza yatıp kendi yatağına gitmek istemedi. Tabi bizim yatakta da uyumayıp "anne", "anne" diye oyun oynuyor.
Bakalım emzik mücadelemiz nasıl sonlanacak?

ordan burdan sakladığım bilgiler 3

2011-06-24T04:42:00.000-07:00

"Istanbul Toastmasters"
How hard is it for you to stand in front of a crowd and utter a clear, loud “May I have your attention, please?” If your heart starts running an Olympic marathon while butterflies buzz around in your stomach, then you suffer from speech anxiety.

The bad news is, everyone notices your shaking hands and blushing cheeks. The good news though, is that your fright is neither unusual nor incurable.

“Glossophobia” is what dictionaries call the fear that might ruin your bridal shower toast or pitch to business associates. But that fear can be defeated and easiness achieved with some tips on Public Speech 101. Toastmasters International is one of those helping hands. A non-profit organization founded 83 years ago in California, Toastmasters recently opened a chapter in İstanbul -- one of 11,000 other clubs across the United States and in 90 other countries.

Matt Krause is the founder and current president of İstanbul Toastmasters. A tall, blue-eyed American from California, Krause describes the club as a “great way to practice your English when classes don’t really help you any more.” A Toastmasters club is a “learn-by-doing” workshop of 20 to 40 members who meet on a regular basis to learn and practice public speaking techniques. “Most of us get tremendously nervous when it comes to speaking in public,” Krause notes. “That club is an opportunity to get up in front of people and, well, speak.”

İstanbul’s 35 members have been gathering twice a month in Taksim Hill Hotel since March 2007. But while about 215,000 people belong to Toastmasters worldwide, Krause estimates only 20 percent of them are located overseas. “İstanbul is the city of 15 million people and the host of only one Toastmasters club, as opposed to 35 in a city like Riyadh,” he laments. “Yet Toastmasters is not an organization like the Rotary, a brand name everyone knows about overseas. If you go around and ask 100 people on the streets about Toastmasters, I bet 99 have no idea what it is.”

ordan burdan sakladığım bilgiler 2

2011-06-24T04:41:00.000-07:00

İLETİŞİM BECERİLERİ- ETKİLİ KONUŞURSANIZ , ETKİLERSİNİZ (Merih Tangün)

ordan burdan sakladığım bilgiler 1

2011-06-24T04:40:00.000-07:00

Dr. Tony Humphreys is a Consultant Clinical Psychologist, Author and National and International Speaker. He began his career as a Clinical Psychologist in State Psychiatric and Psychological Services in England and Ireland and since 1990 has been working in private practice in Ireland. He has become Ireland’s most influential psychologist, working with individuals, couples, families, schools, local communities and the business community. He is a specialist lecturer on education, communication and self-realisation in University Colleges, Cork and Limerick, and Senior Fellow at National College of Ireland, Dublin and is a regular guest lecturer in other third level colleges both in Ireland and internationally, including several European countries and South Africa.
He is regularly sought for his expertise and views on radio and television shows. He contributes a weekly column to the two primary national newspapers, the Irish Times and the Irish Examiner. He has his own radio programme on RTE national radio and topics have included The Family Meeting and Relationships.
He is the author of twelve best-selling books. His best known books are The Power of ‘Negative’Thinking; Self-Esteem, the Key to Your Child’s Future; Work and Worth, take back your life; Myself, My Partner; Leaving The Nest ; Whose Life Are You Living; All About Children. His latest book The Mature Manager has recently been published. His books are currently in 25 languages. He has recorded tapes and CD’s on such topics as embrace failure, self-esteem, work-balance and effective parenting.
His varied earlier careers encompassing theology, education and business adds breadth and depth to his unique understanding of human behaviour. His ideas are challenging, sometimes controversial, yet they are always presented in the safety of understanding and compassion. It is indicative of the ethos he creates that he is in constant demand for lectures, workshops, seminars, conferences from a very wide range of audiences that cross different social strata, different age groups and different social sectors. He is amusing and entertaining in his presentations without diluting the meaning and depth of the messages he wishes to convey.

İki Kitap Önereceğim

2011-06-24T04:35:00.000-07:00

1- Tibet'in Gençlik Pınarı/ Peter Kelder

Bu kitap, 'Gençlik Pınarı'nın kadim sırlarını bulmak için uzak ve gizemli Himalaya dağlarına giden ve onu bulan bir adamın gerçek öyküsüdür! Binlerce yıl boyunca yasak Tibet bölgelerinin derinliklerinde gizlenen kayıp manastır, büyük bir özenle korunan gençlik sırlarına sahiptir. Bu sır, uygulaması son derece kolay ama insanın yaşamını sonsuza dek değiştirme gücüne sahip olan beş kadim ayindir. Bu kitap, bu özel manastırda yaşayan Lamalar'dan öğrenilen olağanüstü sır hakkında yazılmış tek kaynaktır. Kitapta açıklanan beş ayin, herkesin kendini çok daha genç hissetmesini ve görünmesini aynı zamanda da büyük bir canlılık kazanmasını sağlayacak güce sahiptir. Bu beş ayini hergün uyguladığınızda, yalnızca bir aylık çalışma sonucunda etkilerini görmeye başlayacak, on haftalık çalışma sonucunda ise insanların daha genç ve sağlıklı göründüğünüz konusundaki iltifatlarını duyacaksınız. (Arka Kapak)
2- Kardelenler: Çağdaş Türkiye'nin Çağdaş Kızları /Ayşe Kulin
Onlar, ışıklı bir geleceğe ancak eğitimle ulaşabileceklerini bilen çocuklar! kendi çevrelerinin de bu bilginin ışığıyla aydınlanacağına inanıyorlar. Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği aracılığıyla ulaşılan bu kız öğrenciler, Turkcell bursundan, her şeyden önce kendilerini istediği için yararlanıyorlar. Turkcell'in desteği, onların okuma azmini güçlendiriyor. Şu anda her biri birer kıvılcım olan bu kızlar, eğitimlerini tamamlayıp birleştiklerinde Türkiye'nin ufkunu aydınlatacak güçlü bir ışığa dönüşecekler.

Yazar Ayşe Kulin, Anadolu'nun uzak köşelerinde yaşayan bu kızların en küçüğünden üniversite öğrencisine kadar bir çoğuyla tek tek görüşerek, zor yaşam koşullarına tanık olarak, onların duygularını, beklenti ve umutlarını sizlere aktarmaya çalıştı. Bu kitap, yazarın izlenimlerinin kısa bir özetidir sadece. Kimbilir, belki bu ilginç yaşamları öğrencilerin kendi kalemlerinden bire bir okumanız da mümkün olur günün birinde.

Ayşe Kulin ve Turkcell bu kitabın satışından doğacak haklarının tüm gelirini, Çağdaş Türkiye'nin Çağdaş Kızları projesine bağışlamıştır.

(Arka Kapak)

Çocuk Kalbi mi Anne Kalbi mi?

2011-06-14T07:18:00.000-07:00

Öncelikle şunu belirtmeliyim ki bu yazıyı yazıp yazmamakta oldukça tereddüt ettim. Sonuç olarak ise, içime atmamaya karar verdim.

Dün akşam moralimi epey bozan bir durum yaşadım. Spesifik olarak konuyu anlatmak istemiyorum. Neden bu olay bu şekilde başıma gelmiş olabilir diye çok düşündüm ve çok ağladım. Hatta yıkıldım. Kendimce şu sonuçlara vardım:

1- Bu olayda UNUTULDUM. Belki bir anlık ama o kadar ki o akşam ya da gece boyunca kimsenin aklına gelmedim.

2- Çok önemli biri değilmişim. Yani onlardan biri değilmişim ve bu özel geceye çağrılmadım.

3- Anne olduğum için artık nereye olursa olsun çağrılmıyorum. Yani birileri benim yerime zaten karar veriyor. Bu anne olduğu için gelemez ya da burası onun hoşuna zaten gitmez vb gibi. nedenlerle olaya dahil olamıyorum. Bu vardığım sonuç spesifik olarak bu olayla ilgili birşey değil başka olaylarda da buna rastladım.

Eee bu olaydan sonra nasıl bir tavır izliyorum.

1- Dostlarla, aynı şekilde ilişkimi devam ettiriyorum. Bir olayda bir anlık unutulmuş olmak dostlukları yıpratmamalı diye düşünüyorum. (biraz çocuk mu anne kalbi mi her neyse kalbim kırıldı itiraf etmeliyim).

2- İnsanların gerçekleri olduğu gibi söylemektense, başka nedenler bularak senin üzülmemeni sağlamaya çalışması işe yaramıyor. Çünkü gerçeği öğrenince yıkılıyorsun.

Evde Yabancı Birisiyle Yaşamak

2011-06-03T06:14:00.000-07:00

Bazen yeni koşullara ayak uydurmak durumunda kalabiliyor insan. Mesela yeni bir bebek dünyaya getiriyorsanız ve çalışan bir anne iseniz “bakıcı” bulmanız gerekiyor. Bu konunun birçoğunuzun ilgisini çekebileceğini düşünüyorum.

Anlaşabileceğiniz ve özellikle çocuğunuza iyi bakabilecek bir bakıcı ile anlaşmanız size kalmış. Bu insanı bulduktan sonra ve eğer bu kişi yatılı bakıcı ise hiç daha önce düşünmediğiniz ama aslında önemli diğer bir konu ortaya çıkıyor. “Ailenize bir kişi daha” katılmış oluyor. Bu yeni kişinin de duyguları, geçmişi, beklentileri olduğunu unutmayalım.

Leyla ile bir senedir beraberiz ve geçici olarak beraber olacağımız bu süre içinde şunları tespit ettim.

- Her ne kadar benden 3 yaş küçük olsa da benden çok daha fazla bazı konularda deneyimi olduğunu (annelik, çocuk doğurma, mantı açma, kayınvalide ile birlikte yaşama vb gibi)

- Birbirimize çok iyi uyduğumuz...ikimiz de hesaplı olmayı bilen, lükse düşkün insanlar değiliz örneğin. Benim çılgın hobilerimi beğenerek takip ediyor (bateri çalarken...)

- İkimizin de balık burcu olması

- Annelerimizi çooook sevdiğimiz

- Eşlerimizin “iyi kalpli” insanlar oluşu

Birlikte geçireceğimiz bu kısa süre içinde ailemizin en küçük elemanı Toprak’a elinden gelen bakımı yapan Leyla’yı çok seviyoruz.

Yatılı bakıcılar çok kolay olmayan bir iş yapıyorlar. Geceleri gündüzleri pek yok. Onları hayata bağlayan aileleri, çocukları, arkadaşları ve bir de baktıkları çocuk. Bu nedenle sizin ona davranışınız çok önem kazanıyor. “Her ay ne kadar daha fazla telefon faturası geldi diyen biri misiniz?” “Bununla da yetinmeyip bu fazla gelen tutarı bir sonraki maaşından düşmeye mi kalkıyorsunuz?” “Onun ailesinin önemli günlerini bilmiyor ve tebrik etmiyor musunuz?” “Ona rahatlaması veya sizinle birlikte eğlenmesi için fırsat sunmuyor musunuz?” bu gibi benzer örnekler aklınıza geliyorsa empati kurun. Böyle bir durumda olan bakıcı siz olsaydınız baktığınız çocuğa ne kadar iyi bakardınız?

Aladuşki bir Rus lezzeti

2011-06-02T12:07:00.000-07:00

Aslında "Aladuşki" bizim küçük lahmacunlarımızın daha da küçüğü boyutunda olup (bardak altı krep), tat olarak ise bir nevi biraz daha kalın krep diyebiliriz. Yumurta un vs oranını bilmiyorum. Çok talep olursa Leyla'ya sorabilirim. Leyla Toprak'ın bakıcısı. Çok maharetli.

Leyla "Aladuşki" pişirirken

2011-06-02T12:03:00.001-07:00

http://deneyselmutfak.blogspot.com/

2011-06-02T04:04:00.000-07:00

Çok yakın arkadaşlarım Serhat ve Erdem de blog dünyasına katıldılar. Sitelerinin ismi deneyselmutfak. Bu arkadaşlar blog isminden de anlaşıldığı üzere kendi yaratıcıklarını kullanarak yaptıkları yemek tariflerini okuyucuların beğenisine sunuyorlar.
Siteyi ziyaret etmenizi tavsiye ederim.

Dream Theater'ın Yeni Davulcusu "Mike Mangini"

2011-05-03T06:25:00.000-07:00

Grubun davulcu seçimi elemelerindeki 7 davulcuyu izledim. Mike Mangini - Thomas Lang - Virgil Donati
Derek Roddy - Marco Minnemann-Peter Wildoer-Aquiles Priester. Bunların içinde en çok Marco Minnemann'ı beğenmeme karşın Mike Mangini'nin neden seçilmiş olabileceği ile ilgili yorumum: + olarak kişisel iletişim kurma yeteneği diye düşünüyorum.
Bu elemeleri seyretmek benim için de çok öğretici görsel bir sunum oldu. Çünkü, hepsi çok iyi davulcu olan bu insanların bile çok istedikleri birşey için nasıl heyecanlandıklarını, nerelerde yanlış yaptıklarını ve ne hissettiklerini seyretmek benim için gerçekten çok iyi bir deneyim oldu.

Çalışan Anne Babalar ve Çocukları

2011-04-27T23:40:00.000-07:00

Aşağıda çalışan anne babalar ve çocukları eğitiminde aldığım notlar var. Bir psikolog tarafından hazırlanmış eğitimde aldığım bu notların sizler içinde faydalı olabileceğini düşünüyorum.

0-6 yaş arası: soyut şeyleri anlayamazlar. Somut hikayeler okuyun. İnatçı ve hırçın. Anlayışlı şekilde yaklaşın.
0-2 yaş arası: bebeğinize güven verin
2-3 yaş: kriz dönemlerindeki öfke nöbetlerini anlamaya çalışın. Ben merkezcidirler. Öfke nöbeti olursa ısrarcı olmayın. Öfke nöbetinde kızarsanız o da kızmayı öğrenir. Paniksen o da naik olmayı öğrenir. Ağlama krizi sırasında söylediklerinizi anlamazlar. Ayrıca bu sırada birşeyler anlatmaya çalışmanız sizi de öfkelendirir. Seni anlıyorum çok üzgünsün sakinleşince konuşabiliriz deyip ağlaması bitince ağlaması yine yükselirse henüz iyi hissetmiyorsun galiba sakinleşince...deyin. ağlaması azalırsa ise kucağınıza da oturtup onu güldürecek şeyler söyleyebilirsiniz.
3 yaş: korkuların başladığı ve cinsiyetin tanındığı yaştır.
4 yaş: çocuk hareketli ve tartışmacıdır.
5 yaş: dengeli, yeterli, kuralcı
6 yaş:okula geçişten dolayı dengesiz ve olumsuz dönemi. Çocuk her yönüyle değişkenlik yaşar.tembel ve kararsız görünür.
7-9 yaş: matematiksel işlemler hayatında artar ama hala algıları somuttur.
İlkokuldaki ilk 3 yıl önemli. Sağlam oturması gereken yıllar. Sorumluluk kazandıracak şeyler sunmanız gelecek için önemli
7-9 yaş. Arkadaşlarını taklit edebilir.
9-12 yaş: istediğini yapma inadı, arkadaşlarından etkilenme oranı yüksek. Sağlıklı iletişim kurmanız ergenliğe geçişte önemli.
Evde nasıl vakit geçirelim?
40 dak. Sadece oyun oynamak (bu 20 dak. da olabilir). anne baba rolüne girmeden, misafir etkeni olmadan ...böylece iletişim engellerini azaltacaktır. Oyun bitmeden 10 dak. kaldı. 5 dak. kaldı diye belirt. En sevdiği şeylerin bitiminde duyguları ile baş etmeyi öğrenmiş kendini yeni şeylere hazırlamayı sağlamış olacaksın. Çok tehlikeli olmadığı sürece çocuğunuzu sürekli uyarmamak gerekir. Siz de oyunun akışına kendinizi kaptırın ve gülün.
Çocuklar resim yapmayı sever. En doğrusunu öğretmeyin. Çocuğunuzun resmini somut olarak değerlendirin.
Kesmek, yapıştırmak, deneyler yapmak; sabırlı olmayı, tanımayı, anlamayı sağlar.
Kitap okumak; sizi kitap okurken görsün, hem birlikte de okuyun. Nerde olursa olsun. Alışkanlığı pekişsin. 1 saat belirleyin ve onun yaşına uygun kitaplar seçip okuyun.
Ders Çalışmak ve ödev yapmak: onu uygun şekilde mtive edip bunu yapmasını sağlamalısınız. Önce kendi yapmaya çalışmalı sonra siz yardım etmelisiniz. Ders çalıştırırken anlaşamazsanız ders çalıştırma görevi başkasında olsun. Öğrenmenin güzel şey olduğunu anlatmaya çalışın.
Yemek yemek, aile toplantıları ev yaşantısına destek olur.
Ailece TV izlemek: en son seçenek olsun. Kaliteli zaman açısından sağlıklı iletişmi engeller. Büyüklere yönelik dizilerden, şiddet içerkli çizgi filmlerden uzak durmak lazım. Bu günümüzde her ne kadar zor olsada ve arkadaşlarından öğrenebilselerde en azından birlikte izleyip kendini kaptırmamasını sağlamaya çalışabilrsiniz.
En sevdiği çizgi filmdeki karakteri vs. Kötülersen seninle iletişimi kapatabilir. Brilikte sevdiği şeyi seçmek ya da ne olduğunu bilmiyorsan sorup bilgi almak lazım.
Dışarda nasıl vakit geçirelim?
1- Parkta oynamak=> kendine güven duygusunu geliştirir. Küçükken daha yakından gözlemlemek. Büyüyünce daha uzaktan
2- Doğada olmak
3- Denize gitmek (korkarsa zorlama. Güven vererek denize alışmasını sağla)
4- Tiyatroya gitmek. Eğlenmek için de güzeldir. Tiyatro kuralına uymazsa kızmayın. Bırakın herşeyi ile yaşasın. Bağırabilir. Beğenmedim diyebilir. Cep telefonunuzla ilgilenmeyin. Sadece sahnedikilere saygısızlık yapmaması gerektiğini söyleyin
5- Sinema 3 yaştan önce götürme. Korkabilir. 3 yaşında bile 1 filmi baştan sona kadar izlemesi zor olabilir.
6- Dışarda ailece yemek yemek. Kuralları evden çıkmadan aktarın.
7- Avm’ye gitmek en son seçenek. Özellikle oyuncakçılardaki sınırsız tüketimi görmek iyi bir deneyim değildir.
8- AVM ye gidecekseniz çok net ve kararlı olmalısınız. Yoksa oraya gitmek tüketim çılgınlığına dönüşebilir. Küçük yaşta böyle bir alışkanlığı olur. Oraya gitmek demek = birşey alınması demek olabilir. Hava soğukta olsa parkta sıkı giyinip oynasa çocuk için daha iyidir. Avmye gidince birşeyler almaya mecbur olursun. Gideceksen kural koy ve uygula.

Bazı notlar:
Sizi en çok zorlayan problemleri yazın. Eş ve çocuklarınızla konuşun. Karar alın ve uygulayın.
Spor yapın ya da sanatla ilgilenin. Hobiniz olsun. Uyanınca güzelce gerinin ve gülümseyin. Gün içinde yapacağınız güzel şeyleri düşünün.
Mükemmel olmaya çalışmayın. Eşinizle güzel vakit geçirin. Arkadaşlarınızla gezin. Eğlenin. Çocuğunuza da hayatın zevkini çıkarmasını gülmeyi eğlenmeyi öğretin.
İhtiyaçlarınızı bilmelisiniz. Anla ve anladığınızı gösterin. Böylece onlar da empati kurmayı öğrensinler.
Onları dinleyin.
Onlara güvenin. Ve size güvenmelerini sağlayın.
Sevginizi gösterin. Özgürlük verin ama sınırlar koyarak. Kendilerini geliştirmeleri için fırsat tanıyın.
Düşünmeleri için fırsat tanıyın.
Sorumlu olma, başarılarını somut olarak kutlayın. Olumsuzlukları değil olumlu şeyleri ön plana çıkarın.

Herşeyden önemlisi...
Net ve Tutarlı Olun.

Pazar Günü "Decathlon" Mağazası Gezisi

2011-04-19T06:37:00.000-07:00

Cumartesi günü Eminönü'nü tek başıma gezdikten sonra pazar gününü de Toprak, babası ben Bayrampaşa'daki Decathlon mağazası gezmesine ayırdık. Gazete eklerinde bu mağazanın tanıtım broşürünü bulduk. Ürünler hoşumuza gitti. Bir gittik....ki aman aman neler neler varmış. Çok şeyler almak istedik ama gene çok ihtiyacımız olan ve çok beğendiğimiz ürünleri aldık ve çıktık. Örneğin Toprak'a aldığımız ev ayakkabısı çok kullanışlı. Daha önce evde çoraplarıyla gezen Toprak'ın ayağı kayıyordu. Şu anda bu terliklerini giydikten sonra Toprak hız yaptı. Evde bir oraya bir buraya çok süratli bir şekilde gidiyor.

16 Nisan 2011 Eminönü Gezisi

2011-04-19T06:13:00.000-07:00

Uzun zamandır Eminönü'ne gezmeye gidememiştim. Cumartesi bir fırsat oldu ve cumartesi öğlen Toprak'ı babası ile bıraktıktan sonra, Çemberlitaş tramvay durağında indim. Genelde Eminönü'nden gezmeye başlamak yerine yukardan aşağı Eminönü'ne doğru inmeyi daha çok seviyorum. Hem böylece hemen kalabalığın içine dalıp bunalmamış oluyorsunuz. Aşağı doğru inerken nerden gidecektim diye kendimi çok sıkıntıya sokmadan etrafı inceleyerek yürümeye başladım. Genellikle ana yokuşun üstünde yürürken etrafta tekstil anlamında pardesü, süslü allı pullu penye bluzlar, abiyeler ve gelinlikler, topuklu ayakkabılar gibi dükkanlar vardı. "Abla pardesü lazım mı?" vs sesleri aklımda kalan arasında. Havuzlu Han'a (bu handa yenidoğan bebekler için her türlü ihtiyacınızı alabilirsiniz) girip Toprak'a emzik ve önlük aldıktan sonra ara sokaklardan birinde bir çorapçıya girdim. Aslında burada her yerde bulabileceğiniz müjde ve penti çoraplardan aldım. Penti çok güzel bir çorap serisi çıkarmış. Çorapçıda gözüm döndü. Çok değişik çoraplar ve hatta yine Penti'nin çıkarttığı yırtık pırtık bir tayt bile aldım. (Bu seneki rock konserlerinde giyeceğim bu çorapları). Sonra şansım yaver gidiyordu ve yine çok görmeyi istediğim Marpuççular Han'a girdim.(Burda da incik bocuk dünyası var) Burda bu sefer çok gözüm dönmedi:) Geçici dövme yapıştırması, renkli plastik bilezikler gibi ufak tefek iki şey aldıktan sonra Eminönü'nün Mısır Çarşısı'nın arka kısmına geldim. Bundan sonra ise yurtdışına yakın bir zamanda gidecek görümcemin hediye olarak götürmesi için İstanbul t-shirtleri, 23 Nisan için Toprak ve yeğenim için oyuncakçılardan aldığım oyuncaklar var. Sonrada otobüse atladım. Çok yorulmuşum. Çok şanslıydım çünkü oturacak yer vardı.Ayrıca tam önümde Toprak yaşlarında çok tatlı bir kız çocuğu oturuyordu. Trafikte onu seyrettim...güzel bir geziydi.

Görme Engelliler İçin Gönüllü Kitap Okumak İster misiniz?

2011-04-19T06:10:00.000-07:00

O zaman http://www.getem.boun.edu.tr/ bu web sitesini ziyaret etmenizi öneririm.

Müziğe Dönüş

2011-03-31T23:21:00.000-07:00

Bateri çalmaya başlayınca çok sevdiğim müzikten bir hayli uzak kaldığımı fark ettim. Yıllardır Türkiye'ye gelmeyen heavy metal gruplarının daha yeni bu yıllarda gelmeye başlamasından mı diyeyim, yaşımın verdiği olgunluktan dolayı mı diyeyim bu yılbaşından beri kendimi "davul" hayatının içinde buldum. Bu sene kendim için verdiğim en güzel karar bu yeni hobime başlamak oldu.
Şimdilik küçük bir ekibimiz var. Solistimiz geçen haftalarda elektro gitarını aldı. Elektro gitaristimiz ve ben acamiyiz. Yinede...2 haftadır stüdyoda belirlediğimiz 3 şarkıyı çalmaya çalıştık. Birşeyler oldu ya da olmadı ama şu da bir gerçek ki inanılmaz eğlenceli...
Sanırım bu kadar gaza gelerek birşeye heves etmem ortaokulda basketbol takımında oynamak içindi. Tabi o çok sevdiğim heavy metal parçalarının hızına yetişemiyorum şu anda ama popüler rock-hard rock parçalarını çalmaya çalışıyorum.
Bas gitaristimiz ve klavyecimiz henüz yok. Bunun için de şirket içinde ilan verdik. Şirket içinde bu şekilde bir ilan kategorisi olmadığı için eşya satışı başlıklı ilan verdik. İlan açıldığında ise insanlar aşağıdaki ilanla karşılaşıyor ve şok oluyor:)

Acemi rock grubumuza acemi bir bas gitarist ve yine acemi bir klavyeci aramaktayız. Duyurulur:

Koşullar:

1- Bugüne kadar hep bir rock grubu ile çalışmayı hayal etmiş olmak
2- İlk seçenek olur da gerçekleşirse illaki bas gitar veya illa ki klavye ile eşlik ederim diye kafasında kurmuş olması
3- Rock müzik dinlemeye yatkın olması.
4- Müzisyen olmayıp, başka bir mesleğe sahip olması

Lütfen haberi arkadaşlarınıza yayın. Teşekkürler.

Not: Çalıştığımız Stüdyo Beşiktaş’tadır. İş çıkışında çalışmayı tercih etmekteyiz.

Oyuncağını Paylaşır Mısın?

2011-03-16T06:34:00.000-07:00

Sayın İlgili;
Kadın Emeğini Değerlendirme Vakfı (KEDV) olarak Mardin’in yoksul mahallerinde erken çocukluk eğitiminin yaygınlaştırılması amacıyla 7 Oyuncak Kütüphanesi açılması için bir çalışma başlattık. KEDV olarak ilkini 2008 yılında yine Mardin’de açtığımız Oyuncak Kütüphaneleri, 0–6 yaş çocukları için şiddet içermeyen, ayrımcı olmayan, yaratıcılığı destekleyen, çevre dostu, güvenli, eğitsel içerikli oyuncaklar; bloklar, kuklalar, masklar, legolar, kitaplar v.b. malzemelerin arşivlendiği, bu malzemenin çok sayıda çocuk tarafından ödünç alınıp kullanılabildiği, oyunun ve oyuncakların paylaşılabildiği ve oyuncak alma imkanı olmayan bütün çocukların ulaşabildiği merkezlerdir.
Bu kütüphanelerin oluşumundaki en önemli adımlardan biri de, oyuncak bağışı olacaktır. Çocukların hayatı dönüştürme çabalarına ortak olmak üzere, sizler de evinizdeki kullanılmayan oyuncakları ve eğitsel malzemeyi bize ulaştırabilir, kurulacak oyuncak kütüphanelerini en az çocukların sonsuz hayal dünyası kadar zenginleştirebilirsiniz…
Ayni bağış makbuzu ile teslim alacağımız; oyuncak bağışlarınız için aşağıda yer alan adres bilgileri doğrultusunda bizimle irtibata geçebilir, bağışlarınızı adresimize elden getirebilir ya da kargo ile gönderebilirsiniz. İlginize şimdiden teşekkür eder, saygılarımızı sunarız.

Konuya ilişkin olarak Vakfımızdan Ayşe Coşkun ile irtibata geçebilirsiniz.

Kadın Emeğini Değerlendirme Vakfı
İstiklal Caddesi Bekar Sokak No:17 Beyoğlu İstanbul
Tel:(212) 292 26 72 Faks: (2112) 249 15 08
www.kedv.org.tr kedv@kedv.org.tr

"Anne Kimdir?"

2011-02-28T06:13:00.000-08:00

Kuzenimin gönderdiği e-mailde "anne kimdir?" ile ilgili çok güzel bir liste var. Sizinle de paylaşmak istedim.

Anne demek;

* Yenilen her lokmadan sonra alkış kıyamet koparan,şenlik havasına
bür...ünendir.

* Çıkan her pirinç tanesi diş için tüm hısım akrabaya telefon açandır.

* Tüm hafta hayalini kurduğu pazar kahvaltısına oturup asla yiyemeden
kalkandır.

* Sabaha kadar kırk sefer uyanarak,sabah kalkıp zombi gibi işe gitmektir.

* İşten eve geç gelmenin vicdan azabıyla bebeklerinin yanına kıvrılıp
saatlerce koklayandır.

* Tatil yapamamanın kitabını yazandır.

* Eskiden hergün uğradığı kuaförünün yolunu unutandır.

* Çaydanlığın kapağı ile pet şişeyi kapatmaya çalışandır.

* Parça pinçik olmuş pazar gazetesini birleştirip okumaya çalışandır.

* Gecenin bir yarısı gözü kapalı süt ısıtıp,gözü kapalı geri dönendir.

* Saatlerce leblebi parmaklı ayakları öpmekten sonsuz keyif alandır.

* Temcid pilavı tadındaki baby tv yi seyretmektir.* Bebek şef şarkısı
söyleyerek,fırsat bu fırsat deyip birşeyler yedirmeye çalışmaktır.

* Üzümün çekirdeklerini tek tek çıkarmak,mısırı tanelere ayırmaktır.

* İşten yeni gelmiş ve içeri ilk adımı atmışken,"Anne atttaaaaa"
sözleriyle çark edip,en yakın parkın yolunu tutmaktır.

* Anne demek bebek havuzunda yüzmektir.

* Başka bir anneyi nerede görürse görsün "Seni çok iyi anlıyorum tatlım
"bakışı atandır.
* Aşı takvimini ezbere bilendir.

* Kazara kendi için alışverişe gidip nasıl olduysa bebek kıyafeti dolu
poşetlerle geri dönendir.

* Ne kadar sert olursa olsun hayır demeyi beceremeyendir.

* İşe yetişmek için düğmelerini bahçede ilikleyendir.

* Uyduruk ninni besteleyendir.

* Çantasında sürekli Oyuncak kurbacık,ıslak mendil ve kreker taşıyandır.

* Son teknoloji telefonu denize atıldığında ,diken diken olmuş her bir
saçına rağmen,annecim telefonlar yüzemez diyebilendir.

* Anne demek eskisinden bin kat daha güçlü olmak demektir.

* Anne demek hayatının sonuna kadar ve sonunun da ötesinde birileri için
endişelenmektir.

* Anne demek iki küçük melekle,gururla,küçük dağları ben yarattım
edasında yürüyebilmektir.

* Anne demek yüreyini parçalara bölüp herbir parçayı özenle onlara
sunmaktır.

* Anne demek 9 ay karnında taşımak değil,ömrünün sonuna kadar yüreğinde taşımaktır.

Davulcu Anne

2011-02-16T04:56:00.001-08:00

Yaklaşık 1,5 aydır hafta 1-2 saat davul dersleri almaya başladım. Hatta geçen hafta sonu eve elektronik mini davulum geldi. Yıllardır bateri çalmak içimde kalan bir duyguydu. Aslında gitar çalmayı da isterim ama en çok davul çalmak istiyordum. Bu da bir nevi dikiş gibi bir kenara atılmış bir duyguydu. "Yani nota bilmiyorum bu saatten sonra başlasam ne olur?" gibi bilinç altımda dolaşan duygular vardı. 2010 yılı iş yemeğinde bölümümüzde aynı müziği dinleyen arkadaşların beni gaza getirmesiyle yeni yıla girdikten birkaç gün sonra davul derslerine başladım. 2 ders aldıktan sonra hoca çalışırsam iyi birşeyler ortaya çıkarabileceğimi söyledi. Başkalarının 1 ayda yapabildiğini sen 2 haftada yaptın dedi. Açıkçası çok gaza geldim ama arada Toprak hastalandı. İşler yopundu derken 3 hafta iyi çalışamadım. Ama azimliyim bundan sonra çok çalışıp güzel birşeyler çalacağım.

Davul hayatıma girince hayatımda neler değişti?

1- Artık bagetlerim, metronomum, müzik defterim,
2- Yamaha DXPlorer davulum var.
3- MP3 player aldım. Müzikleri dinlerken davul çalan bölümlere daha çok dikkat ediyorum. Acaba ilerde ben de çalabilir miyim diye?
4- Davulda iki eli de eşit derecede iki ayağıda eşit derece kullanmak gerektiği için sağ elim ve ayağımla yaptığım şeyleri sol el ve ayaklada yapma çalışmalarına başladım. (Örnek wii ile sol elle basketbol oynamak, sol elle mouse kullanmak, evde kocayla sol ayakla futbol oynamak, sol elle diş fırçalamak vb gibi).
5- Kendime Taksim'deki Terkos pasajından davulcu karikatür figürü olan bir sweatshirt aldım.
6- Davul çalarken dik durmanız gerektirdiğinden kendimi dik durmaya zorluyorum.
7- Sonuçta ortaya birşey çıkmasa da çok mutluyum. Toprak beni dinlerken eğlenme belirtisi olarak kafasını sağa sola sallıyor. Bu bile içimde çok büyük bir mutluluk.
8- Bir de içimde bastırdığım gücü ortaya çıkarıyorum. Çünkü bagetleri oldukça sert vurmanız gerekiyor. Böylece içimdeki sıkıntıları döverek dışarı atıyorum.

İnsanın bilinç altında bir kenara attığı böyle mutlulukları ortaya çıkarması gerekiyor.

Toprak 1 yaşına Girdi.

2011-02-16T04:56:00.000-08:00

Toprak 1 yaşına girdi bile. Sevdiklerimizle kalabalık bir doğum günü partimiz oldu. Toprak balonların peşinden çok koşturdu. Ortamdaki en popüler eşya hem çocuklar için hem büyükler için mini bilardo masasıydı. Pastamız 1 şeklindeydi. Herşey çok güzeldi.

Bayram Hediyesi

2010-11-24T12:14:00.001-08:00

Nebiye'nin köyünden bayram hediyesi ilk defa geldi. Gümüşhane köme ve pestili ile kuşburnu çayı. Hepsini afiyetle hüplettik. Özellikle pestil Toprak'ın çok hoşuna gitti. Çünkü, dişlik olarak kullanıyordu.

Teşekkürler...Nebiye ve ailesi

Öğretmenler Günü

2010-11-24T12:10:00.000-08:00

Öğrenciler için gerçekten çok emek veren özel öğretmenlerin (bunlardan iki tanesi: annem ve kuzenimin) öğretmenler günü kutlu olsun.

Zor İşe Gitmek

2010-11-24T11:59:00.000-08:00

13 Eylül gibi yeni bir zamanda işe geri döndüm. İşe gitmek şimdiden zor geliyor. Toprak'ımı bırakmak zaten zor. Bir de iş yerinde stres üstüne stres. Evet....stres yönetimi yapamıyorum. Bundan da nefret ediyorum.

Toprak 10 aylık oldu. Emekliyor, sıralıyor...kendisinin yarısı kadar olan arabasını sürüklüyor. Getirdi Toprak diye biz söyleyince gedirdi gibi birşey söyledi dün. Bir de 1 haftadır annee diyor. Genelde beni çağırırken ya da istemediği birşey olunca anne diyor.

Şimdi bu kadar tatlı bir bebek evde dururken ben işe niye gidiyorum? Bu koşullara dayanabilecek miyim bakalım?

Manowar Konseri Öncesi Ayşekadın Fasülye Ayıklarken

2010-07-11T02:18:00.000-07:00

26 Haziran'da çekilen bu fotoğraftaki yemeği ertesi gün Adana'dan gelecek olan Dayım için hazırlamaktaydım. Saçlarım çıt çıtlı. Yani bir yerden sonrasını çıt çıtla gerçek saçınıza tutturuyorsunuz. Manowar Konseri öncesi ertesi güne hazırlık.

Heybeliada'da Bir Gün (8 Temmuz 2010)

2010-07-11T02:15:00.000-07:00

Heybeliada'da Bir Gün (8 Temmuz 2010)

2010-07-11T02:07:00.000-07:00

8 Temmuz'da annem, Leyla (Toprak'ın bakıcısı), Toprak ve ben Heybeliada'daydık. Rüzgarlı bir gündü. Heybeliada'da faytonla bir tur attık. Halki restaurantta bir öğlen yemeği yedik. Restauranttaki kedilerden biraz korktum. Çünkü masanın üzerine kadar uzanıyorlardı. Toprak'a bir tane yazlık kep (şapka) aldım. Güzel bir seyahatti.

Hoşgeldin Toprak

2010-06-05T03:01:00.000-07:00

2010-06-04T00:18:00.000-07:00

Toprak'ın şekerlerini 12 Aralık 2009'da hazırladık. Şeker malzemelerini satın alan ve şeker hazırlığında bize koçluk eden arkadaşım Nihan'a ve şekerleri birlikte yaptığım arkadaşlarım Elif, Zeynep, Evren'e, anneme ve görümceme çok teşekkür ederim.

Şeker sepeti ise yeğenimin şeker sepeti. Hazırladığımız şekerlerle uyum içindeydi.

Toprak-3,5 Aylık

2010-05-10T00:53:00.000-07:00

Bebeğim Toprak 21 Ocak'ta doğdu. Epidural Sezeryan yöntemi ile doğum yapmayı tercih ettim. Son güne 1 hafta kala artık sezeryan ihtimalini düşünmemi önerdi doktorum. Ben de iki tane aynı günde doğmuş çok sevdiğim arkadaşımla Toprak'ı aynı günde doğurmaya karar verdim. Birde kova burcuna geçiş olan 21 Ocak'ı tercih ettim. 1.nedenim bu kadar karnımda beklediğine göre normal koşullarda zaten Toprak kova burcu olacaktı. İkinci neden ise kova burcu ile ilgili herkesin övgüleriydi. Oğlak burcunu da çok seviyorum. Çok sevgili ağabeyim ve en sevdiğim başka bir arkadaşım da oğlak burcu. Epidural sezeryan yöntemi ile doğum yapmayı bebeğinizi hemen size koklattıkları için tavsiye ederim. O koklatma anında bebek ağlarken sizin kokunuzu duyduğunda yanağınıza yüzü deydiğinde anında susuyor. Bu mucize anı yaşamanız için tavsiye ederim. Diğer taraftan belinizin aşağı kısmını uzun süre hissetmiyorsunuz. Ağrı kesicinin etkisi geçince inanılmaz ağrılarınız oluyor. Bir de ben geç idrara çıkabilmiştim. Bir de arkadaşlar lütfen hastane ziyaretlerini, özellikle sezeryan doğum yapan arkadaşlarınız varsa kısa tutmanızı tavsiye ediyorum. Ameliyattan önce herkes gelsin bu mutluluğumuzu paylaşsın istiyordum. Ameliyat sonrasında ise acılar içinde kıvrandığım için gelenlere yüzüm hiç mutluluk saçmıyordu eminim.
Toprak doğduktan sonra neler yaşadım?
Toprak doğduktan sonra sarılığı vardı. Birde metobolizma hastalığı var mı diye her gün ya da haftada 5 gün hastaneye gitmeye başlayınca ben biraz sıkıntı yaptım. 1 ay sonunda Toprak'ın birşeyi olmadığını gerek özel hastane tahlil sonuçlarında, gerekse Cerrahpaşa ve Çapa Tıp hastanelerinde teyit ettirdik. İlk kez anne olmuşum. Nasıl emzirilir? Bebek sarılık sık emzirmek gerekiyor tabi. Göğsüm acıyor. Derken, memelerim tıkanmaya başladı. Tıkanma boyutu o kadar kötü ki...karpuz gibi memelerim şişiyor ve inanılmaz ağrılar çekiyordum. Pompa ile göğüste biriken sütüm boşalmıyordu. Eşim çaresiz bir şekilde yardım ediyor....bir sıcak duş, bir sıcak ıslak havlu, bir sıcak ütü ile ısıtılmış havlu, bir de elle sağma yöntemi biraz işe yarıyordu. Memelerimden birinde kitle çıktığı için kanser araştırması için kalın iğneli biyopsi yapıldı. İğne yapılan yerden 1 ay boyunca koyu kıvamlı biraz da peynir kıvamında süt aktı. Bir yandan meme tıkanması bir yandan iğne ile delinen yerden süt akıyor....başka bir meme cerrahına daha gitmeye karar verdim. İlk gittiğim meme cerrahı (prof.) nasıl pansuman yapacağımı söylemeden beni gönderdi. İçimi de öyle bir kararttıki kanser olmadığım sonucu çıkınca bile sevinemedim. Neyse ikinci gittiğim doktor (prof) meme tıkanması olayının aslında psikolojik olduğunu kafama takmamam gerektiğini söyledi. Spor yap, kendini dışarı at dedi. İğne yapılan yerden de süt akarsa aksın dedi. Dediklerini yaptıktan sonra süt akması bir süre sonra durdu. Ağrılarım azalmaya başladı. Bir kere daha yoğun bir meme tıkanması geçirdim ve şunu farkettim. Gündüz saat 11.00'de başlayan meme tıkanması öteki sabah 05.00'e kadar geçmedi. Arada yapılan sıcak duş vs gibi uğraşmalar son tıkanmada hiç bir işe yaramadı. O kadar çok ağrım olduki... Artık yorgun düşüp sabah 5.00'den 8.00'e kadar uyumuşum. Kalktığımda mememdeki tıkanıklık geçmişti. Şimdi spora gidiyorum. İyi geliyor. Bebeğim uyumlu bir bebek. İlk aylarda sürekli hastaneye götürmemizin etkisi ile mi nedir? Dışarı gezmeye çıkardığımızda sorun yaşamıyoruz.
Çok mutluyum. Toprak'ımı çok seviyorum...

Hamilelikte Kilo Alımı

2009-11-03T13:07:00.000-08:00

Hamilelikte ye istediğin kadar bebeğin de ihtiyacı var. Bu belki senin son tecrüben olacak diyenleri protesto ediyorum.
6. ay başında 11kg. almıştım. 11kg'nun son 3kg'sunu bayramda aldım. Sonra bir kan değerlerime bakıldı ki "yüksek şeker" ve "kansızlık". Hemen alarma geçtiler. Diyetisyene gittim. 1 aya yakındır diyet yapıyorum 11kg'yu sabit tutmak için. Zayıflamak için değil. Günde 6 tane gayet doyurucu öğün yiyorsunuz ama bunları aksatmadan bu miktarlarda yemek zorundasınız. Diyet işe yaradı. Kilom sabit. Son ay bebek kilo alacağı için 3-4 kilo almama izin vereceklermiş.Ama hani ben hamileyim diye istediğimi yiyecektim. Nerde......kızartma (patates kızartması), tüm hamur işleri, tüm şekerler daha saymayayım.........hepsi yasak. Bu saydıklarım ise bana en çok koyanlar sanırım. İnsan anne olunca evladı için bu fedakarlığı yapıyor işte. Yoksa şimdi başlarım diyetine diye çoktan vazgeçmiştim. Toprakcım.....beni affet bu diyeti yaparken tek kaçamağım 3 akşam fazladan yediğim kestaneler oldu.

H1N1 Virüsü

2009-11-03T12:58:00.000-08:00

Uzun bir aradan sonra tekrar merhaba. Yaklaşık 7 aylık hamileyim. Oğlum Toprak artık beni duyabiliyor ve ben burdayım dercesine bana küçük tekmeler atıyor.

Bugünlerde yaşanan H1N1 virüsü salgını canımı sıkmıyor değil. Bir sürü neden var.

1-Gebelerin de 1.cil risk grubu altında olması.
2-Diğer taraftan gebeler için olan aşının Aralık ayında getirtileceği (çok geç).
3- Aşılar güvenli değil söylemleri

İnşallah oğluma birşey olmaz.

Anneliğe İlk Adım

2009-08-27T20:53:00.000-07:00

Uzun zamandır bloga yazamadım. Hiç şaşırmadınız değil mi? Çocukken günlük tutardım ve günlük bazen aylığa dönerdi. Bu sefer de öyle oldu galiba ama kendimce geçerli bir sebebim var. İnşallah seneye Ocak’ta anne oluyorum. Hamileliğin getirdiği bir yorgunluk oluyor. İşteyken çok yorucu bir gün olmasa bile akşam bir uyku bastırıyor ki sormayın.

Erzurum

2009-05-28T12:31:00.000-07:00

Erzurum'u beğendim. Biz Erzurum'u gezdiğimiz zaman Atatürk Üniversitesi'nin bahar şenlikleri vardı. Bahar şenlikleri üniversitelere çok güzel bir hava katıyor. Hep sevmişimdir. Koç'un desteklediği şenliklerde çeşit çeşit aktiviteler vardı. En çok düz duvara tırmanma aktivitesine katılmak istedim. Ama çok talep vardı. Olmadı. Gezdiğimiz tarihi yerler arasında en çok Yakutiye Medresesi'ni beğendik. İçindeki müzeyi çok güzel değerlendirmişlerdi.

Gümüşhane ve Nebiye

2009-05-28T12:24:00.000-07:00

Nebiye piyeste rol almamış diye yazmıştım ancak piyeste tavşan rolünü almış. Okulları bir tepenin üzerinde. Otobüs bizi beldeyi biraz geçince bıraktı. Biz de bavullarla burnumuzdan soluyarak tepenin üzerindeki okula ulaştık. Nebiye'lerin beden eğitimi dersi olduğundan sınıftaki öğrenciler bizi karşıladı. Nebiye'yi ilk defa görüyordum. Kızlar el ele tutunarak bana doğru geldiler. Nebiye'ye sarıldım. Odasını gördüm. Kırmızı diktiğim pelerini hemen giymek istedi. Birlikte fotoğraf çektirdik. Öğlen yemeklerine iştirak ettik. Bilgisayar ve ingilizce derslerine girdim. Cuma günü ziyaret ettiğimiz yatılı okulun öğrencilerini köylerine götürmek için bir servis var. 2. servis ise öğretmenleri şehir merkezinde kaldıkları yere götürüyor. Okulun daha fazla servis aracına ihtiyacı var. Belki bu yazdıklarımı bir hayırsever okursa diye okulun adresini vereyim.

Tekke Cumhuriyet Yatılı İlköğretim Bölge Okulu

Müdür Yardımcısı- Zülküf Devran -Tekke Beldesi-Gümüşhane

Ayrıca, okuldaki öğrencilerin aslında başka şeylere de ihtiyacı var. Örneğin ingilizce derslerinde sadece bir öğrencinin ingilizce sözlüğü olduğunu gördüm.

Kırmızı Başlıklı Kız -23.04.2009

2009-05-03T11:51:00.000-07:00

Kostümleri Nebiye'nin okuluna gönderdikten tam 1 sene sonra 23 Nisan'da Kırmızı Başlıklı Kız piyesi oynandı. İçimde sevinç ile birlikte bir burukluk da vardı. Çünkü Nebiye piyeste rol almadı. Ama arkadaşlarına yardım ederek onları destekledi. Öğretmen kırmızı başlıklı kız kostümünü giymeyi denemek isteyen Nebiye'ye izin vermediği için (muhtemelen diğer çocuklar da kostümleri giymek isteyeceklerdi) ben de Nebiye'ye bu hafta sonu kırmızı pelerin diktim. Beyaz çiçekli kırmızı bir şapkada aldım. 15 Mayıs'ta eşim ile birlikte kendisini görmeye Gümüşhane'ye gideceğiz.

2009-04-26T11:34:00.000-07:00

Çantanın içi kaplandı. Sırada kapak için yapıştırma bulmakta...Bakalım onu ne kadar sonra bulacağım?

2009-04-26T11:32:00.000-07:00

Babam çantanın içini kaplarken...

Babam imdadıma yetişti...

2009-04-26T11:27:00.000-07:00

Kırmızı kadifeye benzer bir kumaşı ise içini kaplamak için Kadıköy-Başak kumaştan almıştım. Ancak çantanın içini kaplamak için o kadar üşeniyordum ki...bugün malzemeleri ortaya çıkarttığımda babam nasıl yapıcaksın diye sorunca...birlikte işe koyulduk. Derken biraz da rahatsız olmamın etkisiyle babam imdadıma yetişti ve çantanın içini kaplama işini o halletti. Canım babam kendisine çok teşekkür ederim.

2009-04-26T11:24:00.000-07:00

Kapağı ise çizikler içinde olan çanta için tek düşündüğüm çözüm beğendiğim bir şaşalı çıkartma bulmak.

Horhor'dan Aldığım Evrak Çantası

2009-04-26T11:18:00.001-07:00

Bu sabah aylar önce Horhor Antikacılar Çarşısı'ndan aldığım antika evrak çantasının içini kumaşla kaplamaya karar verdim. Öncelikle çantayı antika ise bile 20 YTL'ye aldığımı söylemeliyim. Muhtemelen evini boşaltmış birine ait olan çanta toz içindeydi. Üzerinin boyası tamamen akmıştı. Kahverengi ayakkabı boyası ile eşimle beraber yine aylar önce boyamıştık. Bu boyanmış hali yani...

Röpteşambır

2009-04-25T11:40:00.000-07:00

Burda Dergisi 1993 yılı Mayıs Ayı 125 No'lu Erkek Sabahlık Modeli

Herhalde en yavaş ilerleyen blog benimkisidir diye düşünüyorum. 2009 yılbaşında kocam için yaptığım röpteşambır. Polar kumaştan olduğu için Türk filmlerindeki gibi ipek kumaştan olan şık röpteşambırlardan değil. Bizimkisi biraz spor oldu. Üstelik kocamın üzerinde prova yaptığım zaman her zamanki gibi kendime diktiğim kıyafetlerden zannettiği için sürprizim bozulmadı. Dikimi sırasında da kuşağı ters çevirme işini de ona yaptırdığım için işin sıkıcı kısmından da kurtulmuş oldum. Canım kocam...

Samanyolu-Haftalık Mecmua

2009-04-25T11:30:00.000-07:00

İstanbul Kadıköy’deki Akmar pasajında Samanyolu haftalık dergileri buldum. Bu tip dergiler, magazin, burçlar, beyaz dizi, kadınlar için tüyolar, Agatha Cristie Altın Kupa romanından bir sayfalık bölüm, el işleri, müzik dünyamız sinema, bulmaca...patronlu dikiş modelleri gibi ne ararsan var dergileriymiş. (1970'li yıllar). Ordaki müzik köşesindeki yazarı ve o dönemde yayınladığı İngiltere ve ABD'deki gözde plaklar listeleri hoşuma gitti. Rock and Roll...

Bedriye

2009-04-25T11:19:00.000-07:00

Bu arada mankenimin ismini Bedriye koydum. Bedriye benim çocukken oynadığım bez bebeğin ismi. Bedriye’yi kaç kere ameliyat ettim. Kaç kere yüzünü boyadım. Benim çok kahrımı çekti. En çirkin ama en çok sevdiğim bebeğimdi. Resimdeki ise Bedriye'ye çok benzeyen bir bebek. Bedriye'nin bez vücudu maviydi. Yatınca gözleri kapanırdı. Daha sonra bu özelliği de bozulmuştu.

Burda Klasik Gömlek

2009-04-25T11:16:00.000-07:00

Burda 2007 yılı Nisan ayı sayısı 109 Model

2008 yılı yazında dikimi bitmişti. Bu modeli kursta tamamladım. Aynısından evde de kendim yapayım diyordum. Aynısı olmadı ama yakası biraz farklı olarak tamamladığım aynı model ise aşağıda...Mor olanın kumaşını Pazar günleri kurulan Küçükçekmece pazarından bir amcadan almıştım. Maalesef aynı amca artık pazara gelmiyor. Bu kumaş 1 veya 2 TL idi. Aşağıdaki desenini de çok beğendiğim kumaşı ise Şişli’de Bursa Pazarı’ndan almıştım.

Klasik Gömlek-Yeşil

2009-04-25T11:09:00.000-07:00

Manto

2009-04-25T10:55:00.001-07:00

Kayınvalidemin benim için diktirdiği manto. Düğmelerini Şişli’den almıştım. Çok güzel oldu...Kendisine çok teşekkür ederim.

Mavi Sakal

2009-04-25T10:47:00.000-07:00

Ortaokulu bitirdiğim zaman yaz tatilinde (1993 yılının yazı olması lazım), 3 renk kumaş boyası alıp ekteki t-shirtü yaratıcılığımı da kullanarak yapmıştım. Mavi Sakal’ı ilk haliyle göremedim ama daha sonraki yıllarda Mavi Sakal’ın son dönemlerinde konserlerine gittim.

Diğer yaptığım bir çalışma ise Bulutsuzluk Özlemi t-shirtüdür. O dönemden geriye yukardaki t-shirt kaldı. Bilgisayar sandalyemin sırtında giyili duruyor.

Kumaş Merakım ve Ümraniye Kumaşçıların Adresi

2009-04-22T22:21:00.000-07:00

Dikiş işine el atınca böyle kumaş manyağı oluyorsunuz işte....Sırada dikilmeyi bekleyen kumaşlarım...

Ümraniye'de uygun fiyata kumaş bulabilirsiniz.

Adres: Atatürk mh. fatih sultan mehmet cd. gümüş han. No: 4/34 tel : 0216 461 57 03
ümraniye ana cadde üzüerindeki Evkur'dan tam karşı sokağa giriyosunuz sağa dönünce biraz ileride.

2009-04-22T22:20:00.001-07:00

Dikiş masamın üstündeki tahtam ve projelerim. Nebiye’ninde fotoğrafı var. Nebiye’yi kısmetse 15 Mayıs’ta Gümüşhane’de okulunda ziyaret edeceğim. 23 Nisan’da 1 yıldan sonra kırmızı başlıklı kızı oynayacaklarmış. Piyesi izlemek kısmet olmadı ama tek kullanımlık fotoğraf makinesi okuluna gönderdim. Aksilik olmazsa fotoğraflardan merakımı gidermeye çalışacağım.

Dikiş Makinem-Singer Mercury 1116

2009-04-22T22:15:00.000-07:00

Dikiş makinem. Yandaki kırmızı çekmeceli dolap ise takı yapım malzemelerimi koyduğum bir dolap. (İkea)

Kağıt Bebek Şortu

2009-04-22T22:09:00.000-07:00

Bir kız çocuk bir şortu nasıl diker? Eğer siz de benim gibi çocukluğunuzda bebeğinize sadece elbise diktiyseniz kalıpsız şortu aynen resimdeki gibi dikersiniz...Kağıt bebek şortu....kocama diktim ama giyemedi tabi.

Neden Komikçi Terzi? Cenowar lakabı nerden geliyor?

2009-03-07T14:31:00.000-08:00

Neden Komikçi Terzi?

“Komikçi” çocukken ağabeyimle aramızda şakalaşırken kullandığımız bir kelimeydi. Birimiz komiklik yaptığı zaman “komik misin?” ya da “komedyenlik mi yapmaya çalışıyorsun?” anlamında “komikçi misin?” derdik. Biraz da kıytırıktan komedyen gibisine. Ben de işte kıytırıktan biraz da komiğine bu dikiş işine giriştiğim için kendime bu lakabı uygun gördüm. Sonra da biraz da işin içindeki tezatlıkla sizleri şaşırtmak istedim. Hem komik kıytırıktan diye kendimi nitelendiriyorum ama buna karşın ciddi ürünler dikiyorum gibi...

Cenowar lakabı nerden geliyor?

İsmim Ceren. Rock müzik dinlemeyi seviyorum. En sevdiğim grup Manowar isimli bir heavy metal grubu. Man of War’dan geliyor isimleri. Savaştan dönen adam demek. Ben de gençliğimde okul, dershane vs. gibi hayatla mücadele ederken babam bu çabamı görür ve bana “savaşçı” derdi. Ben de bu ismi ismimle birleştirdim ve Cenowar dedim. Savaşı hiç sevmem yanlış anlaşılmasın.

2009-03-06T09:19:00.000-08:00

Burçin sayesinde yayınlayabildiğim diğer çalışmam. Kursta diktiğim gece elbisesi. Midi boy.

Burçin'in blogunu ziyaret etmek isteyenler için www.stildanismanim.blogspot.com Burçin çok yetenekli sadece dikiş konusunda değil. Diğer bir yeteneği için http://www.burcinevrim.com/ web sayfasını ziyaret edebilirsiniz.

2009 Ocak gibi tamamladım. Kadıköy Başak Kumaş'tan aldığım Fransız Dantelinin ters yüzünü kullandık. Çünkü ters yüzünde çiçekler gri renkte duruyordu. Düz tarafında ise renkli duruyordu. Gri daha çok hoşuma gitti. Belinden parlak boncuklu gümüş renginde bir şerit geçirdik. Askıları ise diğer bir kurs arkadaşımın fikri hoşuma gittiği için bel için kullandığım şeridin üstünü dantelle kaplayarak diktik.

Kloş Etek ve Klasik Gömlek Ekim 2008

2009-03-06T09:08:00.000-08:00

Kurs arkadaşım Burçin sayesinde; iki tane daha diktiklerimden fotoğrafı sizinle paylaşabileceğim.

Kumaş pazarına gitmeye çalıştığımız için pek vaktimiz olmuyor. Annemin Kadıköy cuma pazarından almış olduğu kumaşı Burda'nın daha önce diktiğim 1995 Burda Kloş Etek -111 Model ve 2007 Klasik Gömlek - 109 Model'i için kullandım. Klasik gömleğin kol ağzını yapmak için Şükran Hocam güzel bir yöntem öğretti. Bu nedenle kol ağzı abiye gömlek tarzında olmuş oldu. Kloş etek ise daha önce fotoğrafını yayınladığım turuncu etekle aynı model.

8 Şubat 2009 Doruk Doğdu

2009-02-25T10:08:00.000-08:00

Yeğenim doğdu. Çok tatlı. Doğanın bir mucizesi. Onu çok seviyorum. O doğduğu için bizim yörede ikram için yapılan "kaynar" isimli içeceği hazırladık. Çeşitli baharatların uzun uzun kaynatılması ile elde edilen bir içecek. Servis edilirken bolca üzerine ceviz konuluyor.

2009-02-25T10:01:00.000-08:00

Hazırladığım kurabiyeleri ambalajlayıp ve mavi kurdelerle bağlayıp, kayınvalidemin hazırlamış olduğu sepete yerleştirdim.

1 ŞUBAT 2009 Yeğenim İçin Kurabiyeler

2009-02-25T09:58:00.000-08:00

1 Şubat 2009'da yeğenim için hazırladığım kurabiyeler...Henüz kendisi doğmamıştı.

EV TEKSTİLİ

2009-02-25T09:56:00.001-08:00

Masa Örtüsü
İki renk kumaştan geometrik desenler kullanarak ve birleştirerek elde ettiğim yuvarlak masa örtüsü

Ev Tekstili

2009-02-25T09:52:00.000-08:00

İki tane kumaş almıştım. Ancak kumaşlar tek başına gölgelik yapmaya yetmiyordu. Ben de dikine çizgili kumaşı ortadan ikiye kestim ve ortadaki yeşil kumaşla fotoğrafta görüldüğü gibi birleştirdim. Ancak çiçeği burnunda dikiş öğrenen biri olduğum için korniş kısmına perdeyi hazırlamak zor geldi. Evde korniş olarak ince sopa şeklinde uzanan kısmın üzerinden atlayacak ve arkadan kapanacak şekilde 5 adet aralıklı cırt cırtlar yerleştirdim. Böylece devamlı perdenin açılıp kapanması gerekmediği içinde işime yarar bir perde elde etmiş oldum.

2009-02-25T09:46:00.000-08:00

Arkadaşımın bebeği Atakan’a diktiğim yazlık yorgan ve mama önlüğü. Önlüğün kenarına süs diye diktiğim gülen yüz düğmeyi sonradan söktüm. Çünkü bebek ağzına alıp düğmeyi yutabilirdi.

2009-02-25T09:44:00.001-08:00

2007/11 Burda Model 110

Üst ve alt olarak iki bölümden oluşmadığı için, dikimi kolay bir model. Yani pervazları saymazsak toplam 3 parçadan oluşuyor. Beli için kalın bir kemer kullandığınız zaman Elizabeth Taylor dönemlerindeki modellere benzeyen bir elbiseye dönüşebiliyor.

2009-02-25T09:40:00.000-08:00

Şubat 1995 / 111 Model Kloş Etek

Çift katlı yapılan bu modelde astar kullanmaya gerek kalmıyor. Şişli’den aldığım Çin İpeği kumaştan yaptığım model için yaklaşık olarak iki elbiselik kumaş gittiğini söyleyebilirim. Beli için etek beli telası kullandım. Dikimi kolay...

2009-02-25T09:37:00.000-08:00

Tulum: Kursta elbise üzerinde pratik yapınca kendimde evde bakalım Burda’nın basit modellerinden kendime tulum dikebilecek miyim dedim. Burda Temmuz 1994 sayısından 115 No’lu tulum modelini dikmeyi bir denemek istedim. Burda’nın modelinde de patchwork kumaşından uygulanan modele çok benzer kumaşı Şişli’de Bursa Kumaş Pazarı’ndan buldum. Hayatımda oyuncak bebeklerime de dahil olmak üzere hiç pantalon dikmediğim için dikişim başta yanlış oldu. Tulumun pantalon kısmının ağını bir türlü yapmayı beceremiyordum. Sağlam olsun diye çift dikişle diktiğim dikişlerimi sökmek zorunda kaldım. Pantalon kısmının ağını hallettim derken, ikinci uygulamada da karşılaştığım sorun dergide iyi tarif edilmediği için ilk başta birleştirdiğim askıların birini sökmek zorunda kalmam oldu. Yoksa tulumun içine girmek mümkün olmuyordu. Ben de yandaki fermuarlı kısmın askısını kuşak şeklinde yaparak tulumumu tamamladım.

DİKTİKLERİM

2009-02-25T09:33:00.000-08:00

İkinci Diktiğim Elbise: Görümcemin yardımlarıyla ikinci diktiğim elbiseyi annem için diktim. Bu elbise 2007/04 burda sayısındaki 108 Model envelop elastik jarse kumaştan olan elbiseydi. Kumaşı gene Küçükçekmece pazarından 3 YTL’ye aldım. Envelop kıvrımlarının olduğu yere Şişli’den aldığım pamuklu dantel dikerek elbiseyi tamamladım.

DİKTİKLERİM

2009-02-25T09:21:00.000-08:00

2008 yılı Mart, Nisan ve Mayıs aylarında Gümüş İğne kursuna devam ettim.

İlk Diktiğim Elbisem: Şükran Hanım’ın da yardımlarıyla ilk diktiğim elbise Burda 2008/02 sayısındaki 112 Model oldu. Aynı modeldeki renkte kumaşı Küçükçekmece’de kurulan pazardan 50krş’a aldım. Modeldeki cepleri ve düğmeli askıları kendi elbisemde uygulamadık. Yaklaşık 6 haftada bu elbiseyi bitirebildim.

Komikçi Terzi Hakkında

2008-12-28T07:45:00.000-08:00

Komikçi Terzi çocukluğunda düğmeleri çok seven bir çocuktu. Annesinin bir kavanozda biriktirdiği düğmeleri yatağın üstüne döker, sanki onlar değerli birer taşmış gibi onlarla oynardı. Bir sökük, bir düğme dikmesini de öğrenmişti ama 30 yaşına geldiğinde o zamana kadar hiç denemediği ve sevmeyeceğini düşündüğü bir hobi edinmeye karar verdi. Dikiş dikmek...Bu ilginç bir karardı; çünkü annesinin bir zamanlar sinirli sinirli kullanmakta olduğu dikiş makinesinden hep çekinmişti. Onun için kocası ona 30 yaş doğumgününde bu kararını da desteklediğini belirtmek için bir dikiş makinesi alıp hediye etti. Bir de Kadıköy'de Gümüş İğne kursuna devam etmeye başladı. Dikiş öğretmeni Şükran Hoca kısa sürede kendisini dikiş dikmeye ısındırdı. Aslında komikçi terzinin bu hobiyi edinmesi taa Gümüşhane'den bir manevi kardeş edinmesine kadar gider. http://www.kardesinisec.com/ web sitesinden Gümüşhane şehrinden bir kardeş seçen komikçi terzi yani ben, yani Nebiye'nin Ceren Ablası'nın Nebiye için elinden gelen çabayı yapmaya başlamasıyla başlar herşey. Evet Nebiye ve arkadaşları için bir kırmızı başlıklı kız piyes kostümü tamamlamaya çalışırken dikiş işini öğrenmem gerektiğini anladım. Elle dikerek ona bir kırmızı pelerin yapmayı becerdim ama bu edindiğim tecrübe makine ile dikiş dikmeyi öğrenmem gerektiğini göstermiş oldu bana. İşte böyle başladı herşey... (Mart 2008)